/*
 *	najdenie parnych cisel v jednorozmernom poli
 *	datum: 25.10.2011
 */

#include<stdio.h>
#include<stdlib.h>

int parne(int x[], int y[], int pocet){
	int i, parne=0;

	//cyklus prebehne cele pole x
	for(i=0;i<pocet;i++){
		//porovna prvok v poli ci je parny (ziaden zvysok po deleni 2)
		if(x[i]%2==0){
			//ak je najdeny parny prvok, vlozi sa do pola y a zvysi pocet parnych cisel
			y[parne]=x[i];
			parne++;
		}
	}
	/*
	* ak je parnych cisel menej, nez prvkov v poli x (nie vsetky su parne)
	* vlozi na dalsiu poziciu v poli y cislo 1 (pre neskorsie porovnavanie)
	* usetri nam to dalsiu premennu, ktora si bude pamatat pocet parnych cisel
	* (vo funkcii main ich potrebujeme na 2 miestach)
	* takto sme nepatrne znzili pamatove naroky
	*/
	if(parne<pocet)
		y[parne]=1;

	return parne;
}

int main(void) {
	int pocet, i;
	
	scanf("%d", &pocet);
	
	//malokuje miesto pre pole x (vstupne pole) a y (parne cisla)
	int *x=(int *)malloc(pocet * sizeof(int));
	
	/*
	* pole y moze byt vacsie, nez je treba (ak sa v poli x nachadza aspoj neden neparny prvok)
	* avsak zatial nevieme kolko parnych prvkov pole x bude obsahovat
	* urcite ich ale nebude viac, nez pocet prvkov v poli x
	* 
	* ina moznost je, zistti najprv pocet parnych prvkov a potom alokovat miesto pre
	* pole y, to by ale vyzadovalo znovu porovavat prvky pre parnost a vkladat ich do pola y
	*
	* ja som zvolil vykon na ukor pamatovych narokov.
	*/
	int *y=(int *)malloc(pocet * sizeof(int));

	
	//nacita do pola x prvky
	for(i=0; i<pocet; i++)
		scanf("%d", &x[i]);


	printf("Povodne pole: ");
	//vypise povodne pole x
	for(i=0; i<pocet; i++)
		printf("%d ",x[i]);
	

	//vypise pocet parnych funkcii, ktory ziska ako navratovu hodnotu funkcie parne
	printf("\nPocet parnych prvkov pola: %d\n",parne(x, y, pocet)); /*1*/
	
	printf("Parne cisla: ");
	//vypise prvky pola y
	//ak sa v poli y nachadza 1, znamena to, ze tam nie je viac parnych prvkov
	for(i=0; y[i]!=1 && i<pocet; i++) /*2*/
		printf("%d ",y[i]);
		
	printf("\n");

	getchar();

return 0;
}